همیشه این موقع ها حال هوای فصل جوریه که هرچقدرم بدبختی سرم ریخته باشه، بازم حالم خوبه! اگه هم حالم بد باشه، یکم که بیرون راه برم، توی اون مدت حالا هرچقدر هم کوتاه، یادم میره ناراحتی هامو و بعدشم که برگردم خونه یه حس خوبی گرفتم که واسه بقیه روز باهامه... ساده بگم، یه خجستگیه خاصی دارم هرسال این موقع ها :)) چه پارسال که از استرس کنکور داشتیم له میشدیم، چه امسال که میانترم ها شدن مایه بدبختیامون.. دوست دارم این موقع از سالو.. دانلود آهنگ

همه چی شده حال نداشتن!حال نداری بیای اینجا، حال نداری بری بیرون، حال نداری کتاب بخونی، حال نداری آهنگ گوش کنی، حال نداری درس بخونی، حتی حال نداری بخوابی!!!بعد یه موقعیتی جور میشه که با چندنفر از بچه های دانشگاه برین بیرون ناهار بخورین، و تو کمی تا قسمتی حال پیدا میکنی، چون دفعه اولته که قراره با بچه های دانشگاه بری بیرون و یکم با آدمای جدید آشنا بشی.. (در صورتی که ملت از همون هفته دوم باهم بیرون میرفتن و من تازه استارت زدم! :|)وقتی غذاتونو میخورین یه نفر پیشنهاد میده جرات حقیقت بازی کنین و آه از نهاد تو بلند میشه چون هیچوقت از این بازی خوشت نمیومد :| بعد می

اعلام زنده بودن میکنم! سلام! قضیه اینه که بعضی وقتا با خودت که فکر میکنی میبینی کسی شدی که دوست نداری باشی و پشت سر هم اتفاقایی میفتن که دوست نداری بیفتن و آدمایی که میخوای، دور و برت نیستن و هیـــــــچ خبر حال خوب کنی هم بهت نمیرسه! این میشه که نمیخوای از این روزا و این حالت خاطره ای جایی بمونه در نتیجه کلن میری در حالت سایلنت! الانم پیدام شد، چون 1) رفتم وبلاگ یه نفرو خوندم و دیدم چقدر طرف قشنگ مینویسه و ملت چه فرهیخته و باشعور و با فرهنگ و با کلاس و باحالن و دلم واسه وبلاگ خودم که چرت و پرتی بیش توش نمینویسم، تنگ شد :) و 2) بیوشیمی رو رسمن ر*دم!

من گفتم تمنا بهم انیمه داده ببینم؟؟؟ :)) خب حالا دارم میگم! :دیکلن خوده تمنا آدم خیلی جالبیه! ینی اورجینالیتیشو میشه حس کرد قشنگ! در نگاه اول هم بهش نمیاد که از آدمای خوره ی انیمه باشه، ولی هست خیلیم هست!! همیشه میخواستم بخاطر تمنا هم شده بشینم انیمه ببینم ولی هیچوقت پیش نیومد تا حدود دو ماه پیش که خودش گفت برات انیمه آوردم.. منم ^_^ بودم و بعدشم که دی وی دی ها رو بهم داد و رفت، پیام داد که "به دنیای من خوش اومدی!!" و من بیشتر ^_^ شدم و یه مدتی همینجوری به پیامه نگاه میکردم و حس میکردم الان داره واسه من اوپِن آپ میکنه و قسمتی از خودشو نشونم میده و نمیدونم بگم چه حس

من قرار بود کیپ ایت کوول و اینا و فقط به همون گیف اولی اکتفا کنم، ولی طبق معمول نتونستم! :) همه این قسمت راب فلش بک داشتن دیگه؟؟ :( و به قول اون شخص توی تامبلر اولین دفعه ای بود که واقعن عای واز رووتینگ فور اوری وان.. خلاصه که تا الان حدود سه بار دیدم قسمت آخرو.. و بازم میخوام ببینم!!!... آهنگ The Winds of Winter رو هم دانلود کنین گوش بدین کیف کنین! من فصل 7 میخوام!!!!!!!! گیو ایت تو می!!

عاقا ملت، این کارتونو دیدین؟؟ ببینین... ببینین، فقط بعدش مث من خودتونو خفه نکنین... اصن عجیب رفتم تو کارِ کارتون و انیمه و اینجور چیزا... (بچه هم خودتونین!!) دیس ایز سو کیوت، عایم کرایینگ T___Tمن در "کمال آرامش" دارم میرم ادامه مطلب بقیه شلوغ بازیامو دربیام!!! کمال آرامش

دوباره نصف شب شد و من احساساتی شدم... آنستلی.. این کارتون منو ساخت!! ینی هرچی که الان هستم و پایه و بنیان چیزایی بعدن بهشون علاقه مند شدم، اینه!! بخش خیلی بزرگی از بچگیم و قسمت بزرگی از شخصیت حال حاضرم و آدمی که الان هستم، از صدقه سری این کارتونه!! بعضی وقتا که خیلی احساس lost بودن بهم دست میده، میشینم اینو میبینم و بعده کلی گریه زاری، یه حس خوب غیر قابل توصیفی بهم میده.. حسی که توی کل فیلم همراه با آهنگاش به آدم دست میده، حس مورد علاقه منه! و از هشت سالگیم که اینو دیدم آرزوم بوده اسب داشته باشم :))) یا حالا یه حیوونی که این شکلی باهاش رفیق بشم :))) نمیدونم

"She recognized the strange happiness that came from loving something without knowing why you did, that strange happiness that was sometimes so big that it felt like sadness. It was the way she felt when she looked at the stars." "But Adam was just quiet. He wasn't lost for words; he was observing." "They were always walking away from him. But he never seemed able to walk away from them." "Gansey was first into the room, and he clearly hadn't expected to find anyone there, beacuse his features hadn't been arranged at all to disguise his misery. When he saw Blue, he immediately managed to pull a cordial smile from somewhere.Why a boy with a life as untroubled as Gansey's would have needed to lea how to build such a swift and convincing false front of happiness was beyond her."

بعضی وقتا هم هرچی که قبلن هی میگفتی مشکلاتت هرچقدرم که کوچیک باشن، ولیدن و نباید نادیده گرفته بشن و مشکلات بزرگ از همین مشکلات کوچیک به وجود میان، بعد که یه نگاه به خودت میکنی و یه نگاه به بقیه، به این نتیجه میرسی که نه واقعن، یو ریلی دونت گِت تو کامپلین اباوت انی ثینگ! و رسمن خودت داری حرفای همیشگی خودتو نقض میکنی و اصلن حس خوبی نداره... انگار همه وقتایی که اینو به خودت و بقیه میگفتی، بدون اینکه خودت بخوای، داشتی سرِ همه و خودت شیره میمالیدی... دانلود آهنگ